1. Don’t Be Alice, Maak er geen doolhof van
Natuurlijk is het geweldig leuk om een website te maken waarvan iedereen zegt: wat creatief zeg! Maar het doel van je website is niet dat ze denken “wat creatief” maar dat ze vinden wat ze zoeken dus; dat ze bij je producten komen. Wees dus niet al te creatief met je navigatie. Maar houd je aan wat gebruikelijk en vooral aan wat logisch is. Mocht je nou een portfolio aan het maken zijn dan is het natuurlijk een ander verhaal. Maar voor een product website is standaard altijd de beste keuze.

2. Oost, West, Thuis Best, Home button
Naast dat je navigatie goed en logisch moet zijn is het voor iedereen belangrijk dat je 1 pagina altijd weer snel kan vinden; je home pagina. Aangezien we als eerste links bovenaan een pagina kijken is het standaard geworden om daar het logo te plaatsen en hier een link van te maken naar je home-pagina. Maak hier gebruik van! Standaard is niet altijd goed maar wel logisch voor je bezoeker.

3. Waar rook is is vuur, houd je aan je brand, je huisstijl
Hoe vaak gebeurd het niet dat een website een ander uiterlijk heeft dan de bedachte huisstijl? Of dat er voor de website iets nieuws wordt toegevoegd aan de website? Houd je aan je brand, aan de huisstijl en de gedachten daarachter. Let er op dat je niet veel afwijkt van je brand waardoor je website (weer) een nieuw element in je huisstijl wordt.

4. Hit Me Baby Three More Times, maximaal 3x klikken
Klikken op internet. Het is heel gewoon maar toch doen we het liefste het zo min mogelijk. Moeten we te vaak door klikken dan haken we af. Over het algemeen ligt het maximum bij 3 keer klikken. Natuurlijk kan dit niet altijd maar probeer je er zo veel mogelijk aan te houden. Moet je 5 keer klikken? Kijk dan of het niet op een betere manier in 3 keer kan, of minder…

5. Be Batman, Not the Joker, maak er geen kermis van
Ken je ze ook? Die goed bedoelde buurjongens die bij je komen omdat jij vormgever ben en vragen wat je van hun website vindt? Met het bezoeken van hun pagina loopt je computer net niet vast door alle effectjes, knipperende tekstjes en Flash banners en effecten. De Joker zijn is leuk maar de Batman zijn is beter. Let altijd op het doel van je website. Je wilt een doelgroep bereiken, iets laten weten of verleiden tot verkoop. Pas je vormgeving aan tot dit doel en maak er geen doel van om zo veel mogelijk te laten zien wat jij technisch allemaal kan.

6. Splash, geen intro
Ooit – zo’n 10 jaar geleden was het cool om een pagina te plaatsen die je bezoekers moesten bekijken voordat ze bij je home mochten komen. In die tijd noemden we dat een splashpagina. Tegenwoordig heet dat een “slecht idee”.  Er is geen enkele goede reden om je bezoekers te storen met een pagina die verder niks toevoegt aan de effectiviteit van je website. Vergeet de splashpagina, stop je energie in het relevante deel van je website en werp geen hindernissen op voor je potentiële klanten.

7. Be Superman not the Flash, gebruik geen Flash of minimaal
Natuurlijk was ik ook enthousiast toen ik Flash ooit leerde kennen. Wat kon je daar een mooie dingen mee doen. En wat kon je daarmee mooi de beperkingen van ál die browsers omzeilen. Inmiddels zijn we vele jaren en interessante inzichten verder en heb ik moeten concluderen dat er niks mis is met Flash, zolang het met mate wordt gebruikt. Je hele site in Flash opbouwen is niet handig, Google kan je site niet doorlezen en dus staat je site laag in haar resultaten. Onderdelen van je site ver-flashen is prima maar wees er zuinig mee!

8. Revenge of the Zombies, geen dood eind, maak altijd een door link
Een bezoeker komt niet op internet om de donkere plekjes te bezoeken (of wel, maar daar  maken we hier geen websites voor). Een bezoeker komt daarmee dus ook niet graag op een dood eind (de bekende 404 pagina). Maar toch kan het voorkomen dat je bezoeker op je site in een doodlopende straat loopt. Een bezoeker vindt dan graag de weg weer terug, zorg er dus ook voor dat hij/zij dit ook kan doen! Zorg dus altijd voor een back of home knop. En zorg altijd voor een knop om door te gaan (ook bijvoorbeeld na een “bedankt voor uw e-mail”-pagina.

9. Content is Queen, het gaat om de inhoud! Let op je doelgroep!
Dat dit punt pas hier staat heeft niks te maken met de relevantie ervan. Zonder content ben je nog steeds nergens. En reken er maar niet (zomaar) op dat gebruikers content gaan genereren. De kans dat je de volgende Twitter of nu.nl bent is net zo groot als de kans dat je de volgende King of Pop bent. Jij moet ervoor zorgen dat er 1: niks aan te merken is op de content die je biedt (foutloos enz.) en 2: dat de content relevant is en dus iets toevoegt. Bedenk altijd met het ontwerpen van een website dat het gaat om de inhoud van je website. Een website zonder inhoud bezoekt men 1 keer en 1 keer heel erg kort. Zorg dat je content actueel is en datgene is waarvoor bezoekers op je site komen (of willen komen).

10. Tel niet tot 10, 7 is namelijk genoeg
Hersenen zijn bijzondere dingen. We onthouden erg veel maar ook weer erg weinig. Zo hebben ze iets met het getal 7. Mensen kunnen niet meer dan 7 dingen onthouden, op de korte termijn. Maak je dus een menu met 8 items dan “vergeet” je de eerste weer, raken je hersens de weg kwijt (komt er stoom uit enz.). Het is niet altijd mogelijk maar 7 is dus in een menu maximaal. Maak desnoods een submenu (maar let daarbij wel weer op het “maximaal 3 keer klikken”).

11. Volg je Oma, laat je a-technische, nog nooit computer gezien-de oma je site testen
Heb je een website gemaakt voor een bejaardenhuis die jij helemaal logisch vindt in opbouw en vormgeving komen die bejaarden er zelf niet uit! Laat je website altijd testen door je doelgroep. Het is leuk dat jij de website goed vindt in opbouw maar je website is gemaakt voor een doelgroep en als die doelgroep er niet uitkomt…

12. Beat the Pixel, max 1024 x 768
Internet is leuk en beeldschermen zijn leuk. Maar de combinatie is voor vormgevers iets om je hoofd over te breken (en vaak ook je vormgeving). Heb je thuis een hd scherm met een onmogelijk hoge resolutie. Ziet die pagina er ineens niet uit op het beeldscherm van je oma en moet zij ineens heel veel scrollen. Hoewel het erg klein is is 1024 x 768 pixels standaard. Met die resolutie kunnen zo veel mogelijk mensen je site goed zien. En dat is wat je wilt; zo veel mogelijk je doelgroep bereiken. Let er natuurlijk wel op dat je scherm 1024 x 768 is maar dat daar nog ruimte voor je browser vanaf valt. Anders blijf je toch nog scrollen.

13. Ben geen Boek, geen grote lappen tekst
De bibliotheek is leuk en Wikipedia is leuk. Maar tenzij je zelf een Wikipedia gaat maken is grote lappen tekst een slecht idee. Onderzoek wijst uit dat teksten over het algemeen niet gelezen worden op internet en zeker niet als ze lang zijn. Schrijven voor het web is een eigen beroep voor en niet voor niks. Houd het kort en bondig zonder al te veel informatie. Werk met tussenkopjes en uiteraard moet het Nederlands perfect zijn.

14. Wel een typemachine, gebruik standaard fonts die iedereen heeft
Lettertypes. Je hebt er duizenden waarvan er duizenden mooi zijn en duizenden niet. Heb je uren lang gezocht naar net dat goede lettertype voor je website; ziet je buurman op jou website alleen een standaard lettertype in plaats van dat lettertype wat jij na veel bloed zweet en tranen hebt uitgekozen. Heeft iemand het lettertype niet dan ziet deze het lettertype ook niet. Daar zijn technische trucjes voor maar het beste is toch maar weer gewoon een standaard font te pakken voor je tekst en voor je menu/knoppen.

15. Wees een Designer, geen programmeur
Denk vanuit de vormgeving en doelgroep, niet vanuit techniek. Programmeurs zijn leuke mensen maar totaal anders dan ontwerpers. Denk met hun mee en denk met de techniek mee maar zorg dat dat nooit leidend wordt. Het gaat om je doel van de website en je doelgroep. Daarnaast let je natuurlijk op vormgeving en techniek maar die zijn ondergeschikt aan je doel en doelgroep.

Je gaat toch met een bepaald beeld naar Amerika. De mensen daar zijn streng, trots maar ook ontzettend arrogant en denken alleen aan zichzelf. Iedereen is dik, rijd in een grote auto. Maaltijden zijn er alleen groot en milieu dat is toch iets voor Europa?

Wat dat betreft zijn we zelf erg arrogant. We denken te weten hoe buitenlanders zijn en Amerikanen in het bijzonder.

Hoe zijn Amerikanen nou echt? Uiteraard is ook mijn beeld beperkt, ik ken slechts een handvol Amerikanen in Florida en Washington en mijn beeld is dus alleen zo bepaald. Maar deze Amerikanen waren inderdaad trots op hun land. Niet arrogant trots maar trots op wat ze bereikt hadden door alle uitdagingen heen. Ze hebben aanslagen overleefd, samen. Ze zijn naar de maan gegaan, door samen te werken. Ze hebben het land tot 1 land gemaakt en gehouden in de oorlog tegen de Engelsen en tegen elkaar. Het is een bepaald soort zelfvertrouwen wat ze hebben. Wat bij ons te vaak gezien wordt als arrogantie. Bij ons wordt te veel zelfvertrouwen misschien ook te vaak arrogantie….

Wat mij opviel was dat ze oprecht vriendelijk zijn tegen je. Je komt uit het buitenland? Waar kom je vandaan? Wat heb je al gedaan en ga je nog doen? Tips hebben ze altijd voor je. En loopt je met je koffer te zoeken in de metro? Er is altijd wel iemand die je even aanschiet en vraagt waar je heen wil. Wachten in een rij? Niemand die voordringt. Iemand stoot je per ongeluk aan of staat op je voet? Oprechte excuses, altijd.

Opvallend was de zelf-reflectie die je vaak tegen komt in Amerika. En de humor, het niet altijd alles zo serieus nemen.

En natuurlijk, de grenscontroles zijn streng en misschien wat absurd, en er zijn groepen die minder vriendelijk zijn binnen Amerika. Maar, als je het vergelijkt met Europa dan hebben we ook binnen Europa genoeg vreemde groepen.

Amerikanen, het is een bijzonder en trots volk wat door samenwerken niet alleen de reis naar de maan kon maken maar ook het land zelf op kon richten. Sommige waarden kijken we vreemd tegenaan. Maar de trotsheid en het fatsoen kunnen we in Nederland nog zeker wat van leren!

Bij aankomt hebben we snel onze koffers ingecheckt, wat gegeten, en toen met een busje richting een dependance van het Air and Space Museum gegaan. Een belangrijke stop, want hier stonden toch nog vliegtuigen waarvoor ik ook richting Amerika was gegaan.

De hal bleek weer een enorme hal met weer ontzettend veel vliegtuigen staand en hangend. Een enorme Blackbird gelijk pontificaal bij het begin van de hal en door de hele hal vliegtuigen ontzettend groot en klein. In de verte was al de space-hal zichtbaar. Waar 1 van de voertuigen te vinden is waar ik vooral voor kwam: de space shuttle Enterprise. De beste omschrijving ervan gaf praktisch iedereen die binnenliep en haar zag “wauw!!!”. Enorm grote en indrukwekkend. Iedereen liep er met verbazing en bewondering omheen en je bleef fotograferen en filmen. De space shuttle wordt voor iedereen zo vriendelijk gezien. Niet alleen door de mensen zijn; op mijn videocamera zich lach-detectie. Wat betekend dat deze een foto maakt als deze tijdens het filmen een lach op een gezicht ziet. Zodra ik deze op de voorkant van de space shuttle richtte maakte mijn camera een foto!

Verder was de hal indrukwekkend gevuld. Zo stonden er bijvoorbeeld ook de JSF en de Concorde.

Uiteindelijk was het voor ons tijd om te gaan. We stapten weer het busje in en reden door een zonnig landschap vol met herfstkleuren terug naar het vliegveld. Hier stapten we op ons vliegtuig wat met zonsopgang opsteeg. Dit was werkelijk oogstrelend! Voor de beelddenkers: het heuvel landschap van Washington gehuld in rood en oranje. De lagen heuvels in verschillende kleuren rood en oranje als coulissen over elkaar heen. Daarboven een hemel gevuld met lichte wolken zo diep rood dat de hemel in brand leek te staan.

Daarna, toen de zon onder was: we trokken over een grote baai heen vol met riviertjes en baaien er omheen, het water was vuur rood van de zon. Er omheen waren de kleine lichtjes van de huizen en wegen te zien. Daarboven een zwarte band van wolken, dan van vuurrood naar oranje naar lichtgeel de hemel. Dan weer een zwarte band wolken en dan van wit blauw tot diep donker blauw/paars de hemel met daarin, precies boven de baai, een heldere ster.

Uiteindelijk verdwenen de sterren onder ons en nam de zee het over. Het vliegtuig werd donker en iedereen deed een poging tot slapen. Vanaf Ierland veel turbulentie. Meer licht, maar echt pas veel licht vanaf de Nederlandse kust. Met een harde bonk raakten we weer Nederlandse grond aan.
De paspoortcontrole ging nu snel. En hoewel de “welkom thuis” prettig overkwam velde het toch niet zo gemeend zo als we dat in Amerika gewend waren.

We dronken nog wat en stapten in de trein om weer door een vol en druk Nederland naar huis te gaan.

Wat een reis! Wat een avontuur! Was in Amerika, van het kleine stuk dat we gezien hebben, een bijzonder en ontzettend mooi land. Tot een volgende keer? Tot een volgende keer!!!

Verder liggen er heel veel graven en herdenkingstekens op Arlington wat een enorm gebied bestrijkt. Hierna zijn we naar het Iwo Jima monument gegaan, herkenbaar want het is gemaakt naar aanleiding van de soldaten die een vlag planten op het Japanse eiland. Ook dit is weer een heel groot beeld. Vlak hierbij staat een door Nederland geschonken carillon.

Hierna zijn we weer op de metro gestapt om het National Museum of American History te bezoeken. Hierin uiteraard heel veel over de Amerikaanse geschiedenis met heel veel voorwerpen zoals auto’s en treinen maar ook voorwerpen als de hoge hoed van Lincoln toen hij dood geschoten werd en de eerste Amerikaanse vlag (van een enorme afmeting). Een erg interessant museum over het ontstaan van Amerika en de ontwikkelingen erna.

Toen nog eenmaal over The Mall gelopen en op de metro gestapt. Morgen nog een bezoek aan de airport vestiging van het Air and Space Museum en dan vliegen we al weer naar huis. Om kwart voor 6 vertrekt ons vliegtuig naar Nederland om dan om kwart over 6 aan te komen (nee we vliegen niet in een half uur er heen, we vliegen tegen de tijdzones in).

Amerika, een geweldig land waarvan we nog slechts een klein gedeelte gezien hebben.

Morgen waarschijnlijk geen update, maar dan komt dat de dag erna nog.

Door de vele aantal bezoekers (als het druk is 50.000 per dag) ligt het tempo er hoog. En doordat het er druk is is je tour maar voor een beperkt aantal zalen. Wel erg bijzonder en indrukwekkend in het gebouw.

Daarna zijn we The Mall afgelopen richten het Washington monument. Opvallend was dat ze overal aan het werk waren. Alles wordt hier met regelmaat schoongemaakt en opgeknapt. Via het Washington monument (die enorme zuil) kwamen we bij hét gebouw van Washington; het Witte huis. De beveiliging was er goed aanwezig en de agent voor het hek oogde alert. Niet gek voor dit huis. Het Witte huis is vooral een plek waar je geweest moet zijn. Het is bijzonder omdat het het Witte huis is. Maar als gebouw is het niet erg bijzonder.

Hierna liepen we door via het mooie waterrijke WWII Memorial naar het Lincoln Memorial, dit gebouw wordt met elke stap er naartoe groter en imposanter en. Als je bij het gebouw staat heb je een mooie uitkijk over The Mall. In het gebouw staat en enorm beeld van Abraham Lincoln die in gedachten uitkijkt over The Mall. Op de muren ernaast staan gedeeltes uit toespraken van de man. Erg imposant.

Hierna wat gegeten en toen via het Korean War Veterans Memorial (erg mooi met beelden en water) naar het Martin Luther King Memorial gelopen. Dit is een heel nieuw memorial wat zeker de moeite waard is. Hierbij komt King zelf uit een witte steen met er omheen allemaal uitspraken van hem. Hij kijkt hierbij over het Tidal Basin heen, een groot meer waaraan meer memorials liggen.

Hierna liepen we om het meer naar het Franklin D. Roosevelt Memorial. Een mooi en rustig park met beelden, uitspraken en vallend water. Centraal staat een groot bronzen beeld van de president met daarnaast zittend zijn hond.

We liepen door naar het Jefferson Memorial. Ook weer een groot gebouw met een groot beeld, uiteraard met dit keer president Jefferson.

Deze dagen zijn vooral fotodagen. Deze zal ik dus thuis nog toevoegen bij alle pagina’s.

Als laatste op de dag gingen we naar het Holocaust Memorial Museum. Een erg indrukwekkend museum. In Europa krijg je veel informatie over de tweede wereldoorlog maar het is indrukwekkend hoe de Amerikanen dit soort dingen in een museum plaatsen.

Hierna name we de metro terug naar het hotel, aten wat, en werden bij binnenkomst weer vriendelijk welkom geheten (en toegezwaaid) door de vriendelijke receptie. Ook al is Washington wat afstandelijker en zakelijker dan dat het in Florida is. Nog steeds zijn de Amerikanen gemiddeld gezien een stuk vriendelijker dan Europa. Daar kunnen wij ng wat van leren!

Vandaag stond 1 van de Smithsonian museums op het programma: het Air and Space Museum. Dit is een groot museum met daarin (bijna) alles over de lucht en ruimtevaart. Zo hangen en staan in de hal als je binnenkomt de vliegtuigen Spirit of St Louis en Bell X1. En de Gemini capsules en capsule van Apollo 11.

Er zijn tentoonstellingen over de geschiedenis van de luchtvaart en de nieuwe vliegtuigen zijn er te vinden (voor de meeste “te hangen”).

Vliegtuigen is de ene helft, de ruimtevaart is de andere helft. Zo staat er de V2, en replica’s van de maanlanders, Hubble telescoop en Skylab. Ook zijn er de ruimtepakken te vinden van John Glenn, de eerste Amerikaan in de ruimte, maar ook die van Yuri Gagarin, de eerste mens in de ruimte.

Als eerste zijn we naar de film Hubble geweest. Ik had deze al een keer eerder gezien (weet je nog mam?) en deze was erg indrukwekkend. Nu, in echt 3d, was de film nog veel mooier!

Ik kwam ook nog een bekend gezicht tegen waarvan ik later bedacht dat het 1 van de laatste spaceshuttle astronauten was. Voor mij in de winkel ook een bijzonder model: het originele tv model van de Enterprise van de originele Star Trek.

Hierna zijn we the Mall nog even over gelopen wat dichter naar the Washington Monument. En toen weer terug naar ons hotel.

Heel verschil hier de stad met Florida. De stad is we een stuk vriendelijk dan gisteren leek, ook hier vriendelijke mensen die vragen waar je vandaan komt, je helpen de goede metro te vinden, zonder dat je het vraagt.

Mooie stad, wel weer even wennen zo.

Daar de vaste rituelen, het inchecken van de bagage en het inchecken (voor de beveiliging het uitchecken) van jezelf. Dit is iedere vliegveld maar over het algemeen is het tas op de band, jas en trui op de band, portemonnee op de band, riem af en op de band en schoenen uit en op de band. Dan zelf nog door een detectiepoortje en als deze dan niet af gaat kan je alles weer aan doen. Iedereen staat zich dus half uit te kleden voor de controle en weer aan te kleden erna, gezellig.

Daarna op het vliegtuig gehangen en uiteindelijk konden we het vliegtuig in. Daar veel Nederlanders die naar huis gingen. Voor hun een herfstvakantie in Florida ( je kunt veel en veel slechter je vakantie besteden! ). De zon brak weer wat door en zo stegen we op.

Daar boven kom je (weer) in een nieuwe wereld. Ik had een boek binnen handbereik maar ben er niet aan toe gekomen. Wat een schitterend bewegend kunstwerk met dennennaalden als wegen, zandkorrels als huizen en vlooien als auto’s. Op een deken van kleuren met erover heen grote sneeuwvlokken. Wat een wondere wereld is het daarboven. Met muziek in (zodat je de herrie van de motoren minder hoort) is het een langzaam veranderend droomlandschap.

Onderweg wat turbulentie, vooral met opstijgen. En de piloot koos regelmatig luchtlagen hoger of lager. Uiteindelijk doken we de weer volop aanwezige bewolking in m er pas laat weer uit te komen. Onder ons lag een grijs landschap waarover op veel plekken een laag poedersuiker lag. Aangekomen op het vliegveld en wachtend op de bus sneeuwde het dan ook, dikke vlokken natte sneeuw. Wat een verschil met twee dagen ervoor, toen lagen we nog in zwembroek in de zon op een Atlantisch strand met uitzicht op de zee, surfers en lanceerplatformen. Nu was het een koud en guur landschap.

Met de bus gingen we naar de metro en vanaf daar verder. Een heel gedoe, er waren werkzaamheden waardoor alles anders reed. Uiteindelijk kwamen we laat in ons hotel aan, een mooi hotel en mooie kamer, dat dan weer wel. Hierna hebben we gegeten bij een plaatselijke Italiaan.

Niet alleen het weer is anders hier. De mensen zijn minder open en vriendelijk en je merkt dat je in een grote stad zit. In Cocoa-Beach hoorde je nauwelijks andere gasten of iets van buiten. Hier zoemt het buiten van de auto’s, politiesirenes en helikopters. Het is weer even helemaal anders; welkom in Washington.

SeaWorld dus. Dat is net zoiets als het Dolfinarium maar dan in het 6 keer kwadraat. Het regende onderweg en ook nog een beetje toen we er aan kwamen. SeaWorld is 1 van de minder drukke parken, de combinatie slecht weer en na seizoen zorgde voor een rustig park (Amerikaanse begrippen).

Als eerste zijn we naar een show geweest met daarin “huis” dieren. Honden, katten, duiven, eenden, een varken en een stinkdier voerden een show op. Hierna gingen we door naar een dolfijnen show. Een show was het zeker met geweldige muziek en water effecten. En natuurlijk de trucs met die geweldige dolfijnen. Werkelijk spectaculair.

Hierna gingen we door naar de Sharkencounter waar je verschillende haaien “tegen” komt. Hierna gingen we naar HET evenement van SeaWorld; de show met de orka’s waarvan de bekendste de naam Shamu draagt. Dit is een groot stadium die vol zit met mensen. De orka’s voeren ook hier weer een show op. Flink hoog wordt aangegeven dat je er nat kan worden, de orka’s laten dit tijdens de show dan ook zien. Sommige mensen kwamen er werkelijk druipend uit! Een geweldige show met geweldige beesten. We hebben bij de verschillende dieren gekeken, zo was er een aquarium waarbij je roggen kunt aaien of waarbij je vogels of alligators kan zien. We gingen naar een ander stadion waarbij er een piratenshow was met zeeleeuwen en otters. Dit was bijzonder komisch. Het verhaal ging over een matroos en zijn maatje (een zeeleeuw) die opzoek gingen naar de verloren schatkaart (gestolen door een otter die ze steevast “a giant rat” noemden. Zo deed de zeeleeuw wel eens niet wat hij moest doen waarbij er dan maar een komische draai aan het verhaal gegeven werd.

Gert-Jan ging nog in de achtbaan Mantra. Mij veel te snel, hard en over de kop. Maar erbij was wel een mooi aquarium waarbij je de roggen over je heen zag zwemmen of goed naar schitterende vissen kon kijken.

Ook gingen we naar een bijna musical van dansers. Ook hierbij zit je dan weer in een enorme zaal compleet met rook en lichteffecten.

De Wild Artic was heel bijzonder. Je kon naar de “poolcirkel” te voet of met een helikopter. Met de laatste stapte je in een simulator waarbij je de reis maakt naar het basiskamp. Uiteraard kom je in een storm terecht en wordt je flink door elkaar geschut. Daar aangekomen is er een pool-landschap nagemaakt (compleet met een stuk ijs) waar je de winterse dieren kan bewonderen zoals de ijsbeer en de witte walvis. Dit alles in de sfeer van de pool en het basiskamp.

Een van de laatste dingen die we deden was naar the Dolphin cove, een aquarium met dolfijnen die je kan voeren en aaien (als je de kans krijgt). Dolfijnen zijn slimme dieren, ontzettend nieuwsgierig maar ze bepalen wel zelf of ze aangeraakt willen worden. Dit laatste was lastig. Ik had de mazzel dat er vla voor me een omhoog kwam die ik kort kon aaien. Daarna maakte deze een rondje en liet zich op de verhoging in het water glijden vlak voor (of bijna onder) onze neus. Het beest liet zich rustig aaien, draaide zich op z’n rug zodat we ook daar konden aaien en maakte de karakteristieke dolfijn geluiden erbij. Een bijzondere ervaring met bijzondere beesten! Ze voelen ook bijzonder aan, een soort rubberachtigiets.

Hierbij begon het harder te regenen, de ochtend had het ook geregend maar de rest van de dag was het droog, en hadden we alles in het par gehad.

We reden, met ruitenwissers aan de laatste keer naar Cocoa-Beach, de hal van NASA nog net zichtbaar in de verte.

We sloten de dag af zoals we de eerste dag hier ook begonnen waren. In het restaurant hier bij het hotel de Sharkpit. Uiteraard was deze weer gevuld met Amerikanen en was op de vele tv schermen weer sport te zien, met het nodige commentaar een aanmoedigingen van de aanwezige Amerikanen.

Morgen het laatste ontbijt hier en dan op weg naar een koud Washington.

Florida is bijzonder. Het schitterende weer, de bijzonder vriendelijke mensen, de natuur en de techniek. Het maakt Florida tot een bijzonder aangenaam stukje van de aarde. Ook Washington morgen heb ik ontzettend veel zin in, maar Florida achter moeten laten doet toch wel een beetje pijn.

Hopelijk morgen weer een update. Het hangt van het internet in het hotel in Washington af. Lees je hier dus geen update, dan volgt die zeker later nog! Hier schrijven we gewoon door, of het online kan of niet!

Hierbij de laatste warme, zonnige groet uit Florida, USA.

We werden rondgeleid door 1 van hen en bij de restauratie hangar kregen we het verhaal van een andere. Deze had hele levendige verhalen, vaak zelf meegemaakt. Dat merkten we vaker. Iedereen maakte graag een praatje met je die lang kon duren. Het feit dat we uit Nederland kwamen was voor sommige van hen reden om een gesprek aan te knopen omdat ze zelf gevlogen hadden in de tweede wereldoorlog en Nederland vanuit die tijd kenden.

De vliegtuigen werden in een bijzonder goede staat onderhouden en gerestaureerd. Iedereen daar had zo zijn eigen verhaal en bij elkaar hadden ze allemaal zo hun eigen oorlogsverhaal.

De vliegtuigen waren verbluffend en de combinatie met de oude veteranen was een bijzonder leuke en leerzame ervaring. Ze waren bijzonder geïnteresseerd in ons en wat we deden.

Alle Amerikanen hier trouwens. Alles gaat hier gemoedelijk en vriendelijk. Je hebt niet het idee dat de mensen aardig doen maar aardig zijn. Daarnaast zijn ze vaak bijzonder grappig; toen we bijvoorbeeld iemand van Disney vroegen of we een attractie nog konden zien was zijn antwoord dat dit wel kon maar niet hier buiten. Veel vragen ons waar we vandaag komen en lijken daarna echt verbaasd en geïnteresseerd in het feit dat we uit Nederland komen. Zo werd er rustig met ons gepraat aan de kassa van EpCot over wat we al gedaan hadden en wat we allemaal nog gingen doen.

We hebben in Nederland vaak een onvriendelijk beeld van Amerika. En inderdaad Amerika binnenkomen duurde erg lang en was nogal bureaucratisch. Maar hier in Amerika zie je alleen vriendelijk Amerikanen die bijzonder trots zijn op het feit dat ze Amerikaan zijn.

Na het museum kozen we ervoor om naar het strand te gaan. Hier hebben we heerlijk van de zon en zee genoten. Wat is het heerlijk om mee te rollen en te vechten tegen die zoute golven! Ieder stand en zee is anders dan die waar je al eens geweest bent.

Er was vandaag meer bewolking. Dit was niet alleen mooi maar gaf ook nog een welkome afkoeling. Daarnaast zorgde het ervoor dat de lucht komen je diep, bijna donker, blauw was. Ontzettend mooi. Het is hier een bijzonder stand. Zonaanbidders en surfers en daartussen pelikanen, meeuwen en strandlopers opzoek naar voedsel.ver in de zee onmens grote cruise schepen. En dat tegen een achtergrond met een fouten pier en daarachter allemaal lanceerplatformen. Het is dit gedeelte van Florida heel mooi samengevat in 1 beeld!

Hierna hebben we weer gegeten op de pier. Heerlijk: eten, drinken, de zee onder je, zich op de zee met z’n surfers, golven en boten. Als een God in Frankrijk zou ik zeggen, maar dan nog beter in Florida.
Morgen zou het weer minder worden hebben ze het over. Maar nog niet zo erg als in Washington. Ook daar voorspellen ze slecht weer voor zaterdag: 5 graden en natte sneeuw. Met de 25 + graden hier wordt dat ongetwijfeld even wennen. Hebben jullie in Nederland eindelijk een keer lekkerder weer dan bij ons!

De tijd heb je daar iig wel, het park is van 9 tot 9 open. Nog iet swat we niet kende hier: veel bewolking. De dag begon met veel bewolking (wat trouwens uiteindelijk weer helemaal weg trok).

Goed, EpCot dus. Dit park ligt onder Orlando en was dus voor ons weer een stuk rijden. Dat is hier niet erg, de wegen zijn breed en rustig. En is is genoeg te zien met die heerlijke Amerikaanse auto’s en vrachtwagens hier.

Aangekomen bij EpCot was aan het parkeerterrein te zien dat het er wel eens drukker is. Dat betekend nog steeds dat je je verbaast hoe veel mensen er naar zo’n park gaan op een rustige dag. We kochten een kaartje en gingen gelijk naar de attracties die te boek staan als druk bezocht. Test Track was de eerste wat we bezochten. Dit is een soort testbaan waarop je met een auto rijd. Zo worden bijvoorbeeld banden, temperatuur en snelheid getest. Erg leuk!

Hierna gingen we door naar Mission: Space waarbij je welkom wordt geheten als echte ruimtevaarders naar Mars. Je neemt plaats in een 3d simulator die ook nog eens snelheid na kan bootsen. Zo wordt je bij de lancering ook plat gelegd en krijg je ook flinke G krachten op je gedrukt met de lancering. Je zit met 4 mensen in een capsule en hebt ook ieder verschillende taken om de reis naar Mars succesvol te maken. Een ontzettend leuke ervaring!!!

Hierna liepen we door naar Spaceship Earth. Wat de naam al zegt, een blik op de aarde en de toekomst ervan. Hierna liepen we door naar Nemo and Friends waarbij je met karretjes door een zeelandschap gaat en het visje Nemo volgt. Erg leuk gedaan dit, de visjes worden geprojecteerd in echte aquariums waardoor er ook echte vissen omheen zwemmen.

Hierna gingen we naar Living of the Land waarbij je met een bootje door de kassen van EpCot gaat. Hier wordt onderzoek gedaan naar gewas en het milieuvriendelijk verbouwen hiervan.

Hierna zochten we het landen gedeelte op. Rond het meer zijn alle,aal landen in het klein nagebouwd en krijg je daar een blik in de cultuur. Bj veel paviljoens draaien films over het land. Veel daarvan zijn 360 graden films dus films waarbij je aan alle kanten zicht hebt. Die van Canada was erg goed, mooi en met veel humor. Ook die van China was indrukwekkend. Het is bijzonder om al die nagebouwde landen te zien, zo is er de Eifeltoren te vinden en het San Marco plein. Op het paviljoen van Noorwegen maakte je met een vikingsschip een reis door de geschiedenis van het land zelf.

Hierna zijn we naar Soarin gegaan. Hiermee kom je een eind de lucht in te hangen met je benen los, net alsof je aan een paraglider hangt. Op een immens scherm maak je een reis door de lucht en volg je de bewegingen op en neer en de bochten. Soms lijk je ontzettend hoog te hangen of scheer je over de boomtoppen waarbij je bijna je voeten op wil gaan trekken.

Hierna zijn we Ellen’s Energy Adventure geweest, een grappig en bijzondere reis die gaat over energie en waarbij je ook de geschiedenis van de aarde te zien krijgt. Zo zit je ook een tijd tussen immense dino’s.

Om 9 uur sloot Disney op z’n Disney’s met een groot vuurwerk!
De parken van Disney hebben wat bijzonders. Er hangt een bijzondere sfeer, een sfeer zoals Walt Disney die ook wilde hebben. Iedere attractie is weer anders dan je verwacht. Er klinkt overal muziek en alles is mooi en goed. De grote waterval klinkt als vuurwerk en maakt z’n ontzettend hoge water kolommen op muziek. Gek hoe mijn jeugd de afgelopen 3 dagen praktisch is samengevat.

Heerlijke dag dus! wel een lange, het is ondertussen ook hier bijna donderdag…